Sırpça - Arnavutça çeviri (v1.4 yeni)
?Sırpça
Da li kršćani imaju autoritet da ukore đavola?
Postoje neki kršćani koji vjeruju da ne samo da imaju autoritet da ukore đavola, nego da je njihov posao da to konstantno čine. Ne postoji biblijska osnova za ovakvo vjerovanje. Sotona, za razliku od Boga, nije sveprisutan. On može da bude samo na jednom mjestu u određeno vrijeme i vjerovatnost da će on lično da uznemirava pojedine kršćane je minimalna. Naravno, on ima legiju demona koji to čine za njega, a oni borave svuda, tražeći da unište svjedočanstva vjernika. Trebalo bi ovdje da navedemo da kršćanin ne može da bude opsjednut demonom na isti način na koji su neki ljudi koji su opisani u Bibliji opsjednuti.
Kao kršćani, treba da budemo svjesni realnosti prisustva zla. Kako se borimo da stojimo čvrsto u svojoj vjeri, moramo da shvatimo da naši neprijatelji nisu samo ljudske ideje, nego stvarne sile koje dolaze od moćiTame. Biblija kaže: "Jer naša borba nije protiv krvi i tijela, nego protiv poglavarstva, protiv vlasti, protiv upravitelja tame ovoga svijeta, protiv duhova pakosti u zračnim visinama" (Efežanima 0:00).
Očito, Bog je dozvolio Sotoni značajnu količinu sile i uticaja nad zemljom, barem za sad, ali uvijek unutar svoje suverene kontrole. Biblija nam kaže da đavo obilazi kao lav tražeći plijen, gledajući na žrtve koje će da proždere (0. Petrova 0:0). Sotona je sila na djelu u srcima onih koji odbijaju da poslušaju Boga (Efežanima 0:0). Bilo ko ko nije pod kontrolom suverenog Boga je pod kontrolom đavola (Djela 00:00; 0. Korinćanima 0:0). Nanovorođeni kršćani nisu više u ropstvu Sotone ili grijeha (Rimljanima 0:0-0), ali to ne znači da smo imuni na iskušenja koja on stavlja pred nas.
Biblija ne daje kršćanima autoritet da ukore đavola, nego da mu se odupru. Jakov 0:0 kaže: "Pokorite se dakle Bogu, a protivite se đavlu, i pobjeći će od vas". Zaharija 0:0 nam kaže da je Gospod taj koji kori Sotonu. Čak se ni Mihael, jedan od najmoćnijih anđela, nije usudio da ga optuži, nego je, umjesto toga, rekao: "Prekorio te Gospod" (Juda 0:0). Kao odgovor na Sotonine napade, kršćanin bi trebalo da se pozove na Krista. Umjesto da se fokusiramo na poražavanje đavola, trebalo bi da se fokusiramo na slijeđenje Krista (Hebrejima 00:0) i vjeru da će On poraziti sile zla.
Nije neophodno da kršćanin kori Sotonu jer nam je Bog dao svoj potpuni oklop da stojimo protiv zla (vidi Efežane 0:00-00). Najdjelotvornije oružje protiv đavola je naša vjera, mudrost i znanje o Bogu i Njegove Riječi. Krist, kada je bio kušan od strane Sotone, mu je odgovarao Pismom (vidi Matej 0:0-00). Kako bismo zadobili pobjedu u duhovnim stvarima, moramo da održimo čistu savjest i imamo kontrolu nad našim mislima. "Jer ako i živimo u tijelu, ne borimo se po tijelu. Jer oružje naše borbe nije tjelesno nego silno po Bogu za rušenje utvrda, da odbacujemo mudrovanje i svaku visost, koja se podiže proti spoznaji Božjoj, i zarobljujemo svaki razum za pokornost Kristu" (0. Korinćanima 00:0-0).
Arnavutça
A kanë të krishterët autoritetin për të qortuar djallin?
Ka disa të krishterë që besojnë se jo vetëm që kanë autoritetin për të qortuar djallin, por se është puna e tyre ta bëjnë këtë vazhdimisht. Nuk ka bazë biblike për këtë besim. Satani, ndryshe nga Zoti, nuk është i kudondodhur. Ai mund të jetë vetëm në një vend në një kohë të caktuar dhe probabiliteti që ai personalisht të ngacmojë të krishterët individualë është minimal. Sigurisht, ai ka një legjion demonësh që e bëjnë këtë për të, dhe ata banojnë kudo, duke kërkuar të shkatërrojnë dëshmitë e besimtarëve. Duhet të themi këtu se një i krishterë nuk mund të pushtohet nga një demon në të njëjtën mënyrë siç janë të pushtuar disa njerëz të përshkruar në Bibël.
Si të krishterë, duhet të jemi të vetëdijshëm për realitetin e pranisë së së keqes. Ndërsa përpiqemi të qëndrojmë të vendosur në besimin tonë, duhet të kuptojmë se armiqtë tanë nuk janë vetëm ide njerëzore, por forca reale që vijnë nga fuqitë e errësirës. Bibla thotë: "Sepse lufta jonë nuk është kundër gjakut dhe mishit, por kundër principatave, kundër pushteteve, kundër sundimtarëve të errësirës së kësaj bote, kundër frymërave të ligësisë në vendet qiellore" (Efesianëve 0:00).
Padyshim, Perëndia i ka lejuar Satanit një sasi të konsiderueshme pushteti dhe ndikimi mbi tokën, të paktën për momentin, por gjithmonë nën kontrollin e tij sovran. Bibla na tregon se djalli endet si një luan duke kërkuar pre, duke kërkuar viktima për të përpirë (0 Pjetrit 0:0). Satani është një forcë në veprim në zemrat e atyre që refuzojnë t'i binden Perëndisë (Efesianëve 0:0). Kushdo që nuk është nën kontrollin e një Perëndie sovran është nën kontrollin e djallit (Veprat 00:00; 0 Korintasve 0:0). Të krishterët e lindur përsëri nuk janë më në skllavëri ndaj Satanit ose mëkatit (Romakëve 0:0-0), por kjo nuk do të thotë se ne jemi imunë ndaj tundimeve që ai na vë përpara.
Bibla nuk u jep të krishterëve autoritetin për të qortuar djallin, por për t'i rezistuar atij. Jakobi 0:0 thotë: “Nënshtrohuni, pra, Perëndisë dhe kundërshtoni djallin, dhe ai do të largohet nga ju.” Zakaria 0:0 na tregon se është Zoti që e qorton Satanin. Edhe Mikaeli, një nga engjëjt më të fuqishëm, nuk guxoi ta akuzonte, por përkundrazi tha: “Zoti ju qortoi” (Juda 0:0). Në përgjigje të sulmeve të Satanit, i krishteri duhet t’i drejtohet Krishtit. Në vend që të përqendrohemi në mposhtjen e djallit, ne duhet të përqendrohemi në ndjekjen e Krishtit (Hebrenjve 00:0) dhe në besimin se Ai do t’i mposhtë forcat e së keqes.
Nuk është e nevojshme që një i krishterë ta qortojë Satanin sepse Perëndia na ka dhënë armaturën e Tij të plotë për t’i bërë ballë së keqes (shih Efesianëve 0:00-00). Arma më efektive kundër djallit është besimi, mençuria dhe njohuria jonë për Perëndinë dhe Fjalën e Tij. Krishti, kur u tundua nga Satani, iu përgjigj atij me Shkrimin e Shenjtë (shih Mateu 0:0-00). Për të fituar në çështjet shpirtërore, ne duhet të mbajmë një ndërgjegje të pastër dhe të kontrollojmë mendimet tona. "Sepse, edhe nëse jetojmë në mish, nuk luftojmë sipas mishit. Sepse armët e betejës sonë nuk janë mishore, por të fuqishme sipas Perëndisë për shkatërrimin e fortesave, për të hedhur poshtë diturinë dhe çdo nder,që ngrihet kundër njohurisë së Perëndisë, dhe ne e bëjmë robër çdo kuptim për t’iu bindur Krishtit” (0 Korintasve 00:0-0).