Sırpça - Arnavutça çeviri (v1.4 yeni)
?Sırpça
„Džini – najopasnija i najstrašnija bića: njihova istina, početak stvaranja i mračna historija prije čovjeka“
Najopasnija i najstrašnija bića ikada – DŽINI
Koja je njihova prava istina, kako su stvoreni, jesu li zaista bili gospodari Zemlje prije čovjeka i jesu li sve stare strašne priče zapravo istina koju i danas živimo?
Danas ćemo vas, ako Bog da, povesti na mračno putovanje ka drugom svijetu – svijetu u kojem nema mjesta za bijeg. Čut ćete šapate svojim ušima i čitati sjenke vlastitim očima.
Prije više od 0000 godina prije stvaranja čovjeka, na Zemlji su postojala mnoga različita bića: neka ogromnih tijela, druga divlja i okrutna iako sitna. Ipak, postojala su posebna bića o kojima su govorili Ibn Kesir i Katade, a zvali su ih Hinn i Binn. O njima smo ranije pisali detaljan članak, ali ono što je ovdje važno jeste da ta stvorenja nisu bila razumna.
Sve dok Allah, dželle šanuhu, nije stvorio posebna bića obdarena razumom, sposobna da samostalno donose odluke. Kao što je ljudima prvi bio Adem, alejhis-selam, tako su i ta bića imala svog prvog stvorenog. Prema isra’iliyyat predajama, njegovo ime bilo je Sumija – i tu počinje priča.
Prema tim predajama, Sumija je molio Allaha da on i njegov rod budu oni koji vide, a da ne budu viđeni, da se kriju u zemlji i da njihovi starci ostanu mladi. Zbog prirode njihovog stvaranja – od mariđa od vatre, kako Kur’an jasno navodi – on i njegov rod stekli su te osobine. Mariđ od vatre znači crni, siloviti plamen bez dima, zbog čega njihovo kretanje ostavlja nevidljiv trag. Tako su dobili svoju posebnu fizičku prirodu i nazvani su džini, što znači ono što je skriveno od pogleda.
Allah je stvorio i ženku od džina za Sumiju, došlo je do razmnožavanja i širenja potomstva poput ljudi. U početku su džini bili izuzetno snažni zbog svojih posebnih osobina. Imali su različite oblike: neki s dugim rogovima, neki divovskog rasta, a neki s krilima. Njihov izgled je, prema predajama, bio zastrašujući u poređenju s ljudima koje je Allah stvorio u najljepšem obliku.
Džini su uspjeli uništiti Hinn i Binn, nastaniti Zemlju i sagraditi velike gradove. Ali dio njihovih loza skrenuo je s Pravog puta i počeo činiti veliki nered na Zemlji. Nakon dugih vremena došlo je do najveće podjele među džinima – podjele koja traje sve do danas. Različita vjerovanja, osobine i moći pojavile su se među njima, a svaki snažni džin postavljao je sebe za vladara nad jednom skupinom, dok se nije formiralo sedam velikih kraljevstava džina. Tada je započeo Veliki rat džina.
Taj rat bio je najkrvaviji i najstrašniji – rat kakvom se nijedan ljudski rat ne može porediti. Toliko nasilja i prolijevanja krvi dogodilo se da su se čak i meleci zaprepastili onim što su vidjeli. Svako kraljevstvo napadalo je drugo s neviđenom okrutnošću, koristeći sve svoje sposobnosti prilagođavanja i sticanja novih moći, ubijajući bez milosti.
Tada je Allah poslao meleke da okončaju taj nered. Ovdje se moramo zaustaviti: nije bilo rata između meleka i džina, jer nijedan džin nije u stanju da se suprotstavi meleku. Njihovo spuštanje bilo je radi uspostavljanja reda i okončanja međusobnog rata džina. Meleci se, Allahovom dozvolom, mogu pojaviti u drugom obliku, kao što se desilo narodu Luta, alejhis-selam.
Nakon dolaska meleka, džini su se raspršili po Zemlji: povukli su se u doline, pusta mjesta i u vode. Tako su nastale različite vrste džina, a oni su napustili gradove i civilizacije i započeli život na mjestima gdje ljudi ne žive. U tom periodu Iblis se uzdigao na nebesa – tada je bio među najpobožnijim džinima i Allah ga je pridružio melecima. Njegovo ime tada, prema predajama, nije bilo Iblis, već Azazil.
Džini su vatrena bića, ali zbog svoje posebne fizičke prirode stekli su i nove sposobnosti: ronjenje u najdublje dijelove mora, letenje i življenje na najstrašnijim i najmirnijim mjestima. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je:
„Džini su tri vrste: jedni imaju krila i lete zrakom, drugi su zmije i psi, a treći putuju i borave (nastanjuju se i sele).“
Ovo potvrđuje da džini nisu samo vatrena bića, već imaju nevjerovatnu sposobnost prilagođavanja i čak mijenjanja oblika, što zahtijeva tijelo nalik gelu.
Zatim dolazi stvaranje ljudi i Adema, alejhis-selam, te poznata priča o Iblisu koji je odbio učiniti sedždu. Bio je proklet i spušten na Zemlju s ljudima. Tada počinje novo poglavlje odnosa između džina i ljudi – dva razumna stvorenja. Džini su imali prednost u nekim sposobnostima: brzo kretanje, te to da oni vide nas, a mi njih ne vidimo, što Kur’an potvrđuje. Ipak, ljudi su s vremenom imali veći uticaj na Zemlju nego džini.
Kako su se ljudi razvijali, gradili civilizacije i širili vjere – posebno islam – i džini su se time počeli mijenjati. Među njima se pojavio musliman, nevjernik, kršćanin, jevrej i drugi.
Sedam kraljevstava džina i danas postoje, uz dodatne vrste, poput letećih džina i džina bez vjere. Iblis je vladar samo nad šejtanima,
Arnavutça
"Xhindet - qeniet më të rrezikshme dhe të tmerrshme: e vërteta e tyre, fillimi i krijimit dhe historia e errët para njeriut"
Qeniet më të rrezikshme dhe më të tmerrshme të të gjitha kohërave - xhindet
Cila është e vërteta e tyre e vërtetë, si u krijuan, a ishin vërtet sundimtarët e Tokës para njeriut dhe a janë të gjitha historitë e vjetra të tmerrshme në të vërtetë e vërteta që jetojmë ende sot?
Sot, me vullnetin e Zotit, do t'ju çojmë në një udhëtim të errët në një botë tjetër - një botë ku nuk ka vend për t'i shpëtuar. Do të dëgjoni pëshpëritje me veshët tuaj dhe do të lexoni hije me sytë tuaj.
Më shumë se 0000 vjet më parë para krijimit të njeriut, kishte shumë qenie të ndryshme në Tokë: disa me trupa të mëdhenj, të tjerë të egër dhe mizorë edhe pse të vegjël. Megjithatë, kishte qenie të veçanta të përmendura nga Ibn Kesir dhe Katade, dhe ato quheshin Hin dhe Binn. Ne kemi shkruar një artikull të detajuar rreth tyre më parë, por ajo që është e rëndësishme këtu është se këto krijesa nuk ishin racionale.
Derisa Allahu, Zoti e bekoftë dhe i dhëntë paqe, krijoi qenie të veçanta të pajisura me arsye, të afta për të marrë vendime në mënyrë të pavarur. Ashtu si qenia e parë njerëzore ishte Adami, paqja qoftë mbi të, edhe këto qenie patën krijimin e tyre të parë. Sipas traditave izraelite, emri i tij ishte Sumiya - dhe aty fillon historia.
Sipas këtyre traditave, Sumiya iu lut Allahut që ai dhe familja e tij të ishin ata që shihnin dhe të mos shiheshin, që të fshiheshin në tokë dhe që pleqtë e tyre të mbeteshin të rinj. Për shkak të natyrës së krijimit të tyre - nga marixh nga zjarri, siç e thotë qartë Kurani - ai dhe lloji i tij i fituan këto cilësi. Mariđ nga zjarri do të thotë flakë të zeza, të dhunshme pa tym, prandaj lëvizja e tyre lë një gjurmë të padukshme. Kështu ata morën natyrën e tyre të veçantë fizike dhe u quajtën xhind, që do të thotë ajo që është e fshehur nga pamja.
Allahu krijoi gjithashtu një xhind femër për Sumiya-n, kishte riprodhim dhe përhapje të pasardhësve si njerëzit. Në fillim, xhindët ishin jashtëzakonisht të fuqishëm për shkak të cilësive të tyre të veçanta. Ata kishin forma të ndryshme: disa me brirë të gjatë, disa me shtat gjigant dhe disa me krahë. Pamja e tyre, sipas traditave, ishte e tmerrshme në krahasim me njerëzit që Allahu krijoi në formën më të bukur.
Xhindët arritën të shkatërronin Hinin dhe Binin, të popullonin Tokën dhe të ndërtonin qytete të mëdha. Por një pjesë e prejardhjes së tyre devijoi nga Rruga e Drejtë dhe filloi të bënte një rrëmujë të madhe në Tokë. Pas një kohe të gjatë pati përçarjen më të madhe midis xhindëve - një përçarje që vazhdon edhe sot e kësaj dite. Besime, tipare dhe fuqi të ndryshme dolën midis tyre, dhe çdo xhind i fuqishëm e vendosi veten si sundimtar mbi një grup, derisa u formuan shtatë mbretëri të mëdha xhindësh. Pastaj filloi Lufta e Madhe e Xhindëve.
Ajo luftë ishte më e përgjakshmja dhe më e tmerrshmja - një luftë me të cilën asnjë luftë njerëzore nuk mund të krahasohet. U zhvillua aq shumë dhunë dhe gjakderdhje saqë edhe engjëjt u habitën nga ajo që panë. Secila mbretëri sulmoi tjetrën me një mizori të paparë, duke përdorur të gjitha aftësitë e tyre për t'u përshtatur dhe për të fituar fuqi të reja, duke vrarë pa mëshirë.
Pastaj Allahu dërgoi engjëj për t'i dhënë fund asaj çrregullimi. Duhet të ndalemi këtu: nuk kishte luftë midis engjëjve dhe xhindëve, sepse asnjë xhind nuk është në gjendje t'i kundërvihet një engjëlli. Zbritja e tyre ishte për të rivendosur rendin dhe për t'i dhënë fund luftës midis xhindëve. Engjëjt, me lejen e Allahut, mund të shfaqen në një formë tjetër, siç ndodhi me popullin e Lutit, paqja qoftë mbi të.
Pas mbërritjes së engjëjve, xhindët u shpërndanë në Tokë: ata u tërhoqën në lugina, vende të shkreta dhe ujëra. Kështu lindën lloje të ndryshme xhindësh, dhe ata lanë qytetet dhe qytetërimet dhe filluan jetën në vende ku njerëzit nuk jetojnë. Gjatë asaj periudhe, Iblisi u ngjit në qiej - atëherë ai ishte ndër xhindët më të devotshëm dhe Allahu e bashkoi atë me engjëjt. Emri i tij atëherë, sipas legjendave, nuk ishte Iblis, por Azazil.
Xhindët janë qenie të zjarrta, por për shkak të natyrës së tyre të veçantë fizike ata fituan aftësi të reja: zhytje në pjesët më të thella të detit, fluturim dhe jetesë në vendet më të tmerrshme dhe paqësore. Profeti, Zoti e bekoftë dhe i dhëntë paqe, tha:
"Xhindët janë tre llojesh: disa kanë krahë dhe fluturojnë në ajër, të tjerët janë gjarpërinj dhe qen, dhe të tretët udhëtojnë dhe banojnë (vendosen dhe migrojnë)."
Kjo konfirmon se xhindët nuk janë vetëm qenie të zjarrta, por kanë një aftësi të jashtëzakonshme për t'u përshtatur dhe madje për të ndryshuar formën, gjë që kërkon një trup si xhel.
Pastaj vjen krijimi i njerëzve dhe Adamit, paqja qoftë mbi të, dhe historia e famshme e Iblisit i cili refuzoi të bënte sexhde. Ai u mallkua dhe u soll në Tokë me njerëzit. Pastaj fillon një kapitull i ri në marrëdhëni